رئیس مجلس در نامه ای سرگشاده نسبت به یادداشت اخیر حسین شریعتمداری پاسخ داد. شریعتمداری پیش از این در یادداشتی قالیباف را خطاب قرارداده بود و از تحرکات برخی جریان های سیاسی غربگرا برای تغییر پایگاه اجتماعی قالیباف خبر داده بود. مهم ترین فرازهای پاسخ  قالیباف را می خوانید:  
* مذاکره در نگاه این جانب، نه ارزش ذاتی دارد و نه تابو است؛ نه مطلقاً خیر است و نه مطلقاً شر.  
  * در عین مرزبندی با غرب‌گرایی باید بگویم که هر اقدام عقلانی از موضع انقلابی، هر گفت‌وگوی مقتدرانه یا هر تلاش برای گرفتن حق ملت از دشمن، نباید به نادرست در ذیل سازش و انفعال تعریف شود. دشمن همواره می‌کوشد میان نیرو‌های انقلاب سوءتفاهم و اختلاف ایجاد کند  . 
 با تندروی، بی‌انضباطی در گفتار و عمل، عدم رعایت تقوای سیاسی و خالص سازی از مردم و ولایت پذیری گزینشی مرز دارم و معتقدم عقلانیت انقلابی نقطه گم شده انقلابی گری است که باور به توامان بودن عدالت و معنویت و عقلانیت دارد. 
* مردم باوری، خداباوری و خودباوری ارکان موفقیت ما ست که براساس آن باید هسته سخت انقلاب را ۹۰ میلیون بدانیم، با باور به سنت‌های الهی اقدام کنیم و با عقلانیت متصل به وحی راه را روشن کنیم و آرمان‌ها را با واقع بینی دنبال کنیم و باور دارم که آنچه تضمین اصلی برای سعادت ما است تبعیت کامل از ولی فقیه است.
* ولایت‌پذیری، انتخاب گزاره‌های دلخواه از سخنان ولیّ فقیه نیست؛ بلکه التزام عملی به منظومه رهنمود‌های ایشان، از مقاومت در برابر دشمن تا حفظ انسجام ملی، از تقویت توان داخلی تا پرهیز از دوقطبی‌سازی‌های زیان‌بار است.
 مانیفست انقلاب اسلامی؟
 اشاره قالیباف به موضوعاتی مثل عقلانیت به عنوان نقطه گمشده انقلابی گری، دنبال کردن آرمان ها با واقع بینی و از همه این ها مهم تر عدم انتخاب گزاره های دلخواه از سخنان ولی فقیه موضوعاتی فراتر از دعواهای جناحی امروز فضای سیاسی کشور و به عبارتی عصاره ای از مانیفست انقلاب اسلامی در 5 دهه گذشته هستند. با بازخوانی تاریخ نیم قرن گذشته کشور می توان دید هرجا که انقلاب ضربه ای خورده یا شخص و جریان مهمی جایگاه خود را در صف اصیل انقلاب از دست داده است؛ به علت فقدان یکی از همین سه موضوع بوده است. از ماجرای آیت ا... منتظری در ابتدای انقلاب گرفته تا سقوط آزاد سیاسی و اجتماعی برخی از سیاسیون محبوب و همچنین جفا به شخصیت های بزرگ و ارزشمندی مثل شهیدان سلیمانی، لاریجانی، باقری، رشید و ... همگی متاثر از فقدان عقلانیت در برخی جهت گیری های جریانات انقلابی یا گاها اشتباه افراد و جریانات در نگاه گزینشی و متاثر از مطامع قبیله ای و جناحی به بیانات رهبران انقلاب اسلامی بوده است. اما احتمالا اساسی ترین موضوع این روزهای کشور فقدان نگاه واقع بینانه در تجزیه و تحلیل وضعیت امروز کشور است و گزافه گویی هم نیست که اگر اشکال در درک واقع بینانه اوضاع را به عنوان دلیل اساسی ارتکاب عمده اشتباهاتی که جریانات انقلابی در 50 سال گذشته مرتکب آن شده اند بدانیم. امروز درباره جنگ و تصمیم گیری برای سرنوشت کشور دو دیدگاه غیر واقعی متضاد در حال گروگان گرفتن بخش اعظمی از افکار عمومی هستند. بدیهی است که هم نادیده گرفتن منافع ملی با صلح عجله ای و بدون تثبیت دستاورد های جنگ و هم نادیده گرفتن آینده ملت و کشور ایران با کوبیدن بر طبل جنگ بدون تصور هیچ افق پایان واقع گرایانه و عقلانی و صرفا بر اساس آرمانخواهی صرف؛ هر دو به ضرر منافع ملی هستند. در حالی که بازگشت به عقلانیت انقلابی و آرمانخواهی در عین واقع بینی که یکی از اساسی ترین وجوه فکری و رفتار سیاسی رهبر شهید انقلاب در 37 سال زعامت ایشان بوده است و آورده هایی همچون افزایش نفوذ منطقه ای ایران، 37 سال پیشگیری موفق از رویارویی با آمریکا و استفاده از این فرصت برای ساخت و پرداخت توان دفاعی کشور را داشته است؛ بار دیگر می تواند ایران عزیز را از شرایط سخت این روزها به سلامت عبور دهد.