​​​​​​​
پس از خداحافظی سعید معروف، تیم ملی والیبال ایران مدت‌ها به دنبال جانشینی مطمئن برای پاسور افسانه‌ای خود بود؛ کسی که بتواند فرماندهی میدان را زیر تور به دست بگیرد. در این مسیر، حالا یک پدیده نوظهور توجه همه را به خود جلب کرده: عرشیا به‌نژاد، جوانی خوش‌قدوقامت و باهوش که آرام‌آرام در حال فتح جایگاهی بزرگ در والیبال ایران است. به‌نژاد، متولد ۱۳۸۲ در تهران، با قد ۲ متر و پرش‌های قابل‌توجه (۳۶۳ سانتی‌متر اسپک و ۳۳۶ سانتی‌متر دفاع)، فیزیکی ایده‌آل برای یک پاسور دارد. اما آنچه او را از سایر بازیکنان متمایز کرده، هوش بالا، توزیع متنوع توپ، خونسردی در شرایط بحرانی و تسلط بی‌وقفه‌اش بر جریان بازی است. او پیش از این در رده‌های پایه به همراه تیم ملی جوانان، هم در آسیا و هم در جهان قهرمان شد و در هر دو تورنمنت عنوان بهترین پاسور را به خود اختصاص داد. در لیگ‌برتر ایران هم با درخشش در تیم‌های شهرداری ارومیه و سپس شهداب یزد، پله‌پله رشد کرد. حضور در کنار ستاره‌هایی مانند محمد موسوی و آرمان صالحی، باعث شد تجربه‌اش بالا برود و خود را برای سطح ملی آماده‌تر ببیند. با دعوت به تیم ملی بزرگ‎سالان توسط پیاتزا، عرشیا فرصت درخشش در لیگ ملت‌های ۲۰۲۵ را پیدا کرد و از همان ابتدا به یکی از مهره‌های کلیدی تیم تبدیل شد. در دیدار مقابل چین، پاس‌های دقیق و سرویس‌های پرفشار او بارها ستاره‌های هجومی تیم را در موقعیت امتیاز قرار داد و یکی از عوامل اصلی پیروزی ۳–۰ ایران لقب گرفت. اما درخشش به‌نژاد تنها به دیدار مقابل چین محدود نشد. در بازی مهم مقابل اوکراین هم این پاسور جوان نقش بسیار مؤثری داشت. پاس‌هایش پشت دفاع می‌نشست، مهاجمان را در بهترین نقطه ممکن تغذیه می‌کرد و با مدیریت ریتم بازی، روند حملات ایران را روان و مداوم نگه می‌داشت. کادر فنی و هواداران از عملکرد عرشیا راضی‌اند و اگر همین روند را ادامه دهد، هیچ بعید نیست در مسابقات قهرمانی جهان در فیلیپین، او نفر اول تیم ملی در پست پاسور باشد. به‌نژاد پیشتر در قهرمانی جوانان جهان نشان داد که از بازی‌های بزرگ نمی‌ترسد و حالا شاید نوبت آن رسیده باشد که در سطح بزرگ‎سالان هم خودی نشان دهد. به قول اهالی والیبال: «پاسور خوب، بازی را نمی‌برد، ولی برد بدون او ممکن نیست» و به‌نظر می‌رسد عرشیا همین نقش کلیدی را ایفا می‌کند.