سقاخونه بودم و لیوان آب دستم بود، یهو با لبخند گفت: «نطلبیده مراده». لهجه خیلی قشنگی داشت. منم مشهدیش رو پُر کردم و گفتم: «مُو و ننه و بابام همه نوکر زائرای امام رضا هَستِم دربست تا دم بست.» خندیدیم و لیوان آب رو دادم به دستش. سلامی به اباعبدا... داد و گفت: «یا ضامن آهو، قربونت برم که سیرابم کردی. من بعد از 28 سال اومدم زیارت. خدا رحمت کنه شیخ احمد کافی، کاشون ما خیلی سخنرانی می‌اومد. کیپ تا کیپ حسینیه‌ها و مساجد پر می‌شد  . ما خیلی ارادت داشتیم به شیخ.» بعد ادامه داد: « ایشون می‌فرمود که امام رضا علیه السلام همیشه در کنار مردم بود و در مشکلات‌شون کمک‌شون می‌کرد. امام رضا(ع) با محبت و رفتار خوبش قلب آدما رو جلب می‌کرد و هرکی خدمت آقا می‌اومد آرامش و امید پیدا می‌کرد و همین رفتار حسنه باعث می‌شد مردم به آقا احساس نزدیکی و محبت بیشتر کنن و عشق بورزن. همسایه‌های امام رضا(ع) باید مواظب باشن که پیرو رفتار خوب آقاجان باشن.» 
بچه محل امام رضا(ع)،محمود ماروسی