چند روز قبل حکم مربوط به جادوگرمعروف فوتبال ایران اعلام شد. آن‌چه این روزها ازدل پرونده قضایی این فرد بیرون آمده، فقط روایت یک کلاهبرداری نیست؛ سندی است ازتحقیرفوتبال ایران به دست کسانی که روزگاری متولی‌اش بودند.
 این‌که فردی با ادعاهای عجیب وماورایی پایش به باشگاه‌های لیگ برتری، فدراسیون فوتبال وحتی تیم ملی بازشده، بیش از آن‌که خرافه باشد، فاجعه مدیریتی است. فاجعه ازآن‌جا عمیق‌ترمی‌شود که بدانیم این فرد درباغ ویلایی موسوم به «باغ سبز»، با القابی چون «نور علی‌الحق» و«خوبان عالم» برای خود مرید جمع می‌کرد وهمان‌جا، فوتبال ایران را به میدان توهمات ماورایی تبدیل کرده بود. بدتراین‌که مدیران وقت فدراسیون آن زمان که باید با چنین رفتاری ازسوی باشگاه‌ها برخورد کنند خودشان، نه‌تنها فریب خوردند، بلکه به این نمایش مشروعیت دادند؛ نماینده‌اش را پذیرفتند، همکاری کردند وکاربه جایی رسید که بابت ادعای تغییرنتایج بازی‌های تیم ملی،۱۰۰سکه بهارآزادی پرداخت شد؛ رقمی که با قیمت امروز، حدود۱۹میلیارد تومان است. سؤال ساده است: واقعاً با آن همه ادعای عجیب کمی مدیریت با دانش روزبلد نبودید که دست به دامن همچین چیزی شدید؟ فوتبال حرفه‌ای را با آمار، آنالیز، علم تمرین وساختارمی‌سنجند یا با وعده‌های غیبی؟ آیا فوتبال ایران آن‌قدر بی‌پناه بود که یک تویوتا لندکروز وصد سکه طلا به فالگیری بزک شده داد شود؟ این رفتارها فقط اتلاف پول نبود؛ لگد زدن به اعتبارفوتبال ایران بود. پای چیزهایی به فوتبال بازشد که جایشان نه درفدراسیون بود ونه درورزش حرفه‌ای. خلاصه این‌که آقایان پرادعای فدراسیون ومدیرانی که مشتری این رمال کلاهبرداربودید حق فوتبال ایران این نبود.