​​​​​​​
فیلم بی‌احترامی سروش رفیعی به ابرقویی درحین بازی با خیبرحسابی سروصدا کرده است. سروش بازیکن خوش‌فکروتکنیکی است؛ خوب فوتبال را می‌فهمد.اوحالا در35 سالگی وبعداز 6 فصل حضوردرپرسپولیس روزگارخوبی را نمی‌گذراند. اولین فصل حضورش رویایی بود؛ پرسپولیس هم قهرمان لیگ شد، هم درآسیا حسابی درخشید. اما اوزود ازتیم جدا شد تا به قطر برود. دربازگشت کم فروغ بود و برای همین توسط کالدرون از تیم کنار گذاشته شد تا سال 1401 و در32 سالگی برای بارسوم پرسپولیسی شود. این‌باراما سروش دوست داشت سال‌هایی که ازتیم جدا بوده را هم جبران کند وبرای همین به زعم عده‌ای خیلی به تیم چسبید.درمقاطع مختلف هواداران ازعملکردش ناراضی بودند؛ بحث ارتباط نزدیک او با هوادارمتمول، دخالت درمباحث مالی وحتی جذب نافرجام اسکوچیچ همگی باعث شد او چندان به اندازه قبل محبوب سکوها نباشد. درنهایت هم فصلی که تیم با کارتال قهرمان نشد او یکی از چالش‌های تیم محسوب می‌شد چون خیلی‌ها مدعی بودند اجازه نزدیک شدن بازیکن هم‌پُستی به ترکیب را نمی‌دهد. هرچند خودش می‌گفت ممکن نیست چند مربی همزمان با او رودربایستی داشته باشند. نیم فصل قبل حاشیه دیگری ازاورقم خورد. لب‌خوانی کوتاهی ازتوهین سروش به آدان تصورات زیادی را درباره‌اش بهم ریخت. همه مسئله‌شان این بود سروش چرا حتی وقتی خوب بازی نمی‌کند هم فیکس است. اما سوال به این صورت تغییرکرد که چرا برخلاف تصوری که از خودش ارائه می‌دهد چنین الفاظی را به‌کار می‌برد. اخیراً هم ماجرای درگیری اوبا شکاری حاشیه ایجاد کرد وآخرین اتفاق هم به بازی با خیبر برمی‌گردد؛ جایی که ابرقویی به هافبک‌ها بابت این‌که به بازیکن حریف اجازه شوت‌زنی می‌دهند انتقاد می‌کند وسروش با الفاظ تندی جوابش را می‌دهد. به نظرمی‌رسد فرصت برای سروش کوتاه است تا با تصویری خوب از جمع سرخ‌پوشان جدا شود. هرچند بعد از آن هم همیشه بازی کردنش معمایی بین بسیاری از هواداران باقی خواهد ماند.