​​​​​​​
نوروز ۱۴۰۵ یک تعطیلات عادی نبود. در این ایام، سینما فقط با سه فیلم جدید به حیات نیم‌بند خود ادامه داد و برنامه‌های تلویزیون نیز کاملا رنگ و بوی جنگ گرفتند. اما نمایش خانگی که انتظار می‌رفت در این مدت، با پخش محصولات جذاب، وظیفه خود در عرصه تولید سرگرمی را انجام دهد، در این امر چندان موفق نبود. در ادامه، مروری داریم بر تازه‌ترین محصولات نمایش خانگی در هفته‌های اخیر.
انجمن اشباح
مسابقه نمایشی «انجمن اشباح» که در زمره مشتقات مافیا (با موقعیت‌های خنده‌دار) قرار می‌گیرد، در حالی به پخش خود ادامه می‌دهد که به تازگی قسمت‌های اولیه خود را از دست داده است. گردانندگی محمدرضا علیمردانی نقطه قوت «انجمن اشباح» و تکراری بودن مهمان‌هایی که اغلب از قبل گشت و گذار در برنامه‌های زیر متوسط روزگار می‌گذرانند، نقطه ضعف آن است.
بدنام
پرحاشیه‌ترین سریال نوروزی نمایش خانگی حاصل همکاری حامد عنقا و احسان سجادی حسینی است که پس از پخش قسمت نخست، درگیر توقیف شد. مجموعه پربازیگر «بدنام» در همان گام نخست نشان داد که از حاشیه‌سازی خوشش می‌آید و می‌تواند کنجکاوی مخاطب را برانگیزد؛ اما مشخص نیست که چه زمانی و با چه سطحی از ممیزی پخش خود را از سر خواهد گرفت.
بی‌عاطفه
سریال جدید کمال تبریزی که با بازی رضا کیانیان و حامد بهداد چند هفته‌ای است که پخش خود را آغاز کرده، یک ملودرام خانوادگی است که شاید یک دهه قبل می‌توانست جوان‌پسند هم باشد؛ اما روایت قصه‌ای که بیش از حد دم‌دستی است، در کنار اجرای ضعیفی از یک کارگردان خوشنام اما دور از روزهای اوج خود، باعث شده «بی‌عاطفه» هم نتواند موجی ایجاد کند و موفق ظاهر شود.
چهره‌شو
پس از جنجال‌های شوی یوتیوبی «نصف شب»، حالا مهدی مظلومی (سازنده کمدی خاطره‌انگیز «بدون شرح») شوی نمایش خانگی مشابهی را با اجرای میرطاهر مظلومی و سوسن پرور ساخته که از همان الگو (با کمی خویشتنداری بیشتر) تبعیت می‌کند. «چهره‌شو» رقابتی نمایشی بین افراد گمنامی است که سودای چهره شدن دارند؛ اما در عمل تبدیل به مسابقه لودگی شده و در زمره سبک‌ترین محصولات تاریخ شبکه نمایش خانگی قرار می‌گیرد. چیزی بیشتر از تصاویر مخالف‌پوشی و حرکات موزون از «چهره‌شو» در خاطر مخاطبان باقی نخواهد ماند.
دلربا
تاک‌شوی جدید «دلربا»، یک گفت وگوی تزئینی است که با هدف تجلیل از کسانی ساخته شده که به نحوی برای ایران افتخار آفریده‌اند. با این حال، مهرانه مهین‌ترابی که حتی در بازیگری هم موقعیت قابل اشاره‌ای ندارد، در اجرای «دلربا» و هدایت گفت وگوها کاملا آماتور ظاهر می‌شود. مزیت نسبی «دلربا» زمان کوتاه آن و دعوت مهمانانی است که از دایره سلبریتی‌های تکراری خارج‌اند؛ در حالی که اجرا و لحن شعاری حاکم بر گفت وگوها، این برنامه را زمین‌گیر کرده است.
شام ایرانی
سعید ابوطالب با نهمین فصل از «شام ایرانی» تلاش می‌کند تا همچنان بر بازتولید نسخه دیگری از یک شوی تاریخ‌گذشته پای بفشارد. در فصل جدید «شام ایرانی» یوسف تیموری حضور دارد؛ کسی که به حضور در هیچ برنامه‌ای نه نمی‌گوید و کفگیر بذله‌گویی‌هایش رسما به ته دیگ خورده است.
صددام
نسخه سریالی فیلم پرفروش «صددام»، با بازی رضا عطاران، چیزی فراتر از نسخه تدوین نشده و شلخته همان فیلم سینمایی متوسطی که چند ماه قبل اکران شد، نیست. به نظر می‌رسد که فیلم‌نت صرفا برای پر کردن کنداکتور و نهایت بهره‌برداری اقتصادی از تتمه این پروژه پرهزینه، تصمیم گرفته سریال «صددام» را هم به پخش هفتگی برساند.
کیمدی
مسابقه - نمایش جدید فیلیمو که بر مبنای فوتبال اروپا طراحی شده، با رگه‌هایی از نوستالژی، از محصولات قابل قبول این رسانه است. نامانوس بودن روال مسابقه برای مخاطب و غلبه پررنگ اسپانسرها نقاط ضعف «کیمدی» و حضور محمد بحرانی نقطه قوت آن است. «کیمدی» اگر بیشتر بر روی آیتم‌های خاطره‌انگیز مانور دهد، می‌تواند در ایجاد سرگرمی به سطحی استاندارد برسد.
ماه لالا
از معدود تلاش‌های شبکه نمایش خانگی برای تامین نیاز فرهنگی گروه سنی کودک و نوجوان، مجموعه‌ «ماه لالا» است که توسط نماوا پخش شده. این محصول که مبتنی بر ترکیبی از نمایش عروسکی و حضور بازیگران است، بر اساس قصه‌گویی، با چاشنی آموزش و پیام‌های تربیتی، کار خود را پیش می‌برد. ضعف مفرط در طراحی عروسک و همچنین صداپیشگی نه‌چندان جذاب، «ماه لالا» را به یک برنامه کودک دهه هفتادی شبیه کرده است.
منشور
«منشور» یکی دیگر از برنامه‌های گفت وگومحور تکراری و کم‌رمق سال‌های اخیر است. وجه ممیزه این برنامه که میزبانی آن را بهاره افشاری (که شناختی از هدایت یک گفت وگو ندارد) بر عهده گرفته، تلاش برای افشای روی دیگری از سکه زندگی مهمان‌هاست. با این حال، نه مهمانان «منشور» آن‌قدر برای مخاطب کنجکاوی‌ برانگیزند و نه آن‌چه مطرح می‌شود حاوی نکته‌ای بدیع یا اهمیتی ویژه است.
هزارتو
نسخه نمایش خانگی انبوهی از سریال‌های امنیتی بی‌دقتی که سال‌هاست به شکل فصلی در تلویزیون تولید و پخش می‌شوند، این بار از پلتفرم تازه‌تاسیس شیدا سربرآورده و تلاش می‌کند تا قصه‌ای مبتنی بر یک پرونده واقعی را در قالب یک سریال پرهیجان به مخاطب عرضه کند. تنها تفاوت‌های «هزارتو» با آثار امنیتی - جاسوسی تلویزیون حضور امیرحسین آرمان و پوشش عرفی بازیگرانش است. مشکل اصلی این اثر، ابتنای بیش از حد به دیالوگ و تکراری بودن روند قصه است.
هفت
از سرگیری پخش سریال پرستاره «هفت» به کارگردانی کیارش اسدی‌زاده، ادامه همان قسمت‌های قبلی است که نمی‌تواند فصلی مجزا لقب گیرد. «هفت»، به واسطه بازیگران کارکشته و ریتم بالای روایتش، می‌تواند انتخاب سرگرم‌کننده‌ای برای مخاطبان شبکه خانگی باشد؛ اما مطلقا اثری جدی و ماندگار نیست. به علاوه، فاصله زیاد بین دو مرحله پخش این سریال، باعث شده که کلیت مجموعه منقضی‌شده و کهنه به نظر برسد.