فوتبال ایران زمانی با ستاره‌های لژیونرش مثل علی دایی، مهدوی‌کیا، کریم باقری و خداداد عزیزی که در لیگ‌های معتبر حضور داشتند، شناخته می‌شد؛ روندی که با نسل حاضر در جام جهانی 98 فرانسه شروع شد و تا مدت‌ها با حضور لژیونرهای موفق در نسل‌های بعد تداوم داشت. اما مدت‌هاست حضور فوتبالیست‌های ایرانی محدود به لیگ‌های درجه دوم اروپایی یا لیگ‌های حاشیه خلیج فارس شده، اما جام جهانی پیش‌رو می‌تواند با تدارک درست، جوان‌گرایی و نمایش خوب تیمی، سکوی پرتاب چند ستاره به لیگ‌های اروپایی باشد تا تغییر نسل ما واقعاً محقق شود. در ادامه مروری داریم بر بازیکنانی که در پست‌های مختلف شانس ترانسفر از لیگ کشورمان را دارند:  
​​​​​​​
محمد خلیفه اگر بازی کند
از روزی که بیرانوند در جام جهانی 2018 پنالتی کریس رونالدو را سیو کرد دروازه‌بانان زیادی آمدند و رفتند اما شانس بازی در تیم ملی را به‌دست نیاوردند، حامد لک، رشید مظاهری و اخباری نمونه‌های شاخص دروازه‌بانانی بودند که پشت خط نام و درخشش بیرانوند ماندند. در این بین گاهی به امثال حسینی و نیازمند اعتماد می‌شد. حالا اما محمد خلیفه را که روزگاری دروازه‌بان چهارم پرسپولیس بود، داریم که از 19 سالگی به تیم ملی دعوت شده، با سن کم دروازه‌بان مطمئن و باتجربه‌ای است اما آن‌چنان که باید در میادین رسمی و بین‌المللی محک نمی‌خورد. هرچند بعید است او در جام جهانی بازی کند، اما اگر فرصتی نصیبش شود تنها دروازه‌بان حال حاضر فوتبال ماست که شانس لژیونری دارد.  
دانیال ایری در رویای خداحافظی شجاع
ایری مدافعی است که لیگ را تحت تاثیر درخشش قرار داده و با 22 سال سن با اعتماد به‌نفس خط دفاعی ملوان را رهبری می‌کند. اما بعید است در حضور شجاع خلیل‌زاده و حسین کنعانی شانس بازی داشته باشد. به‌خصوص این‌که ژنرال حتی حاضر است به بازیکنی مثل عارف آغاسی که 6 ماه است سکونشین شده شانس بدهد اما روی جوانان ریسک نکند. 
رزاق‌نیا علیه روزبه چشمی 
رزاق‌نیا 20 ساله است و در تیم پرمهره استقلال حتی توانست در مقاطعی چشمی و اندونگ را هم نیمکت‌نشین کند. این بازیکن خوش‌آتیه باید خیلی ممنون مربی مثل ساپینتو باشد که به او اعتماد کرد؛ چون مربیان ایرانی هیچ‌وقت به‌راحتی بازیکنانی مثل چشمی را برای بازیکن جوان روی نیمکت نمی‌گذارند. جالب این‌که حتی چشمی هم با این‌که در تیمش ذخیره بوده به فهرست 30 نفره تیم ملی دعوت شده و ای‌کاش به‌امید بازی کردن و کسب تجربه امثال رزاق‌نیا کنار برود؛ چراکه در پستی مثل مهاجم نوک فاصله بین طارمی با بازیکنان جوان لیگ زیاد است؛ اما وقتی رزاق‌نیا از چهره‌های پابه‌سن گذاشته نمایش بهتری هم دارد می‌توان به‌امید پشتوانه‌سازی برای تیم ملی از برخی نواقص او چشم‌پوشی کرد. 
امیرحسین محمودی رکورد می‌زند؟ 
محمودی 19 ساله است و فقط با 5 بازی توانست به اردوی تیم ملی دعوت شود. بازیکنی که توانست نام‌های بزرگی مثل عالیشاه در پرسپولیس را کنار بزند و اگر به‌جام جهانی برود جوان‌ترین بازیکن تیم ملی و احتمالاً جوان‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران در جام جهانی است. البته در فوتبالی که یامال 18 ساله بیشتر از دو سال است برای تیم ملی کشورش بازی می‌کند ضعف فوتبال ما در توجه به جوانان است که بازیکنی در 19 سالگی تازه دیده می‌شود و این مشکل را نه تنها در تیم ملی که باید در باشگاه‌ها هم رفع کرد وگرنه چالش‌های فوتبال ما که متکی به نام‌های تکراری است، تداوم خواهد داشت. 
کسری طاهری امان از مصدومیت 
طاهری 19 ساله با درخشش در پیکان به تیم ملی دعوت شد و از قضا در همان تیم ملی هم مصدومیت سنگینی را پشت سر گذاشت. آمادگی فعلی او با توجه به تعطیلی لیگ محل بحث است اما اگر سرحال و سرپنجه باشد، می‌تواند ذخیره قابل اعتنایی برای طارمی باشد؛ آن‌هم درحالی‌که در پست مهاجم نوک فقط علیپور را داریم که چندان آماده نیست. 
مهدی هاشم‌نژاد شانس اصلی 
در بین بازیکنان این فهرست به احتمال زیاد هاشم‌نژاد در جام جهانی بیشتر از بقیه بازی خواهد کرد و می‌تواند با نمایشی دلچسب لژیونر شود. البته این وینگر توانمند 24 ساله است و از بقیه اسامی این فهرست بزرگ تر، اما طی یک سال اخیر به مهره‌ای قابل اعتنا در تیم قلعه‌نویی تبدیل شده و ویژگی‌های جسمی و فنی‌اش هم می‌تواند چشم باشگاه‌های خوب در حد لیگ‌هایی مثل بلژیک، پرتغال و یونان را بگیرد.