آﺑﺎن 1403 ﻗﺘﻞ دﺧﺘﺮﺑﭽﻪ ای در کاﺷﻤﺮ توسط زوج جوانی که او را به فرزندخواندگی گرفته بودند افکار عمومی را شوکه کرد. شعبه پنجم دادگاه کیفری یک خراسان بعد از بررسی این پرونده، حکم قصاص قاتلان را صادر کرده است. اما نقش بهزیستی در این ماجرا چیست؟ چطور این زوج توانسته اند از فیلترهای بهزیستی برای فرزندخواندگی عبور کنند؟ آیا حساسیت های واگذاری یک دختر در سن 11 سالگی به سرپرستی در نظر گرفته شده است؟ چرا بهزیستی استان برخلاف اصرارهای مکرر بر نظارت های مستمر بر مراکز خود در شهرستان ها از این اتفاقات آگاه نشده است؟ روز گذشته، روزنامه خراسان در گزارشی با عنوان «عاملان قتل «دختر بهزیستی» به اعدام محکوم شدند» جزئیات روند بررسی این پرونده را در صفحه حوادث خود منتشرکرد. ادعاهایی که محکومان در دادگاه مطرح کرده اند در صورت صحت، ابعاد جدیدی را به این پرونده باز می کند. زن جوان مدعی شده است که با ورود دختر 11 ساله بهزیستی به خانه اش روابط غیراخلاقی و نامتعارف در منزلش رخ داده و باعث اختلافات خانوادگی شده است و او به همین دلیل قصد بازگرداندن دختر به بهزیستی را داشته اما کارکنان قبول نکرده اند! شاید به همین دلیل است که ﺑﺮﺧــی  از ﻣﺴــﺌﻮﻻن و کارکنان بهزیستی نیز در این ماجرا به دستگاه قضا احضار شده اند. 
اما جالب این است که بعضی از مسئولان ترجیح می دهند با این بهانه که رسانه ای شدن این موارد باعث می شود افکار عمومی نگاهی منفی به پدیده فرزندخواندگی داشته باشند، درباره قصور بهزیستی در این مورد صحبت نکنند در حالی که آنچه احساسات افکار عمومی را جریحه دار می کند ناکارآمدی مدیران بهزیستی، بروز موارد مختلف از خودکشی، مرگ و قتل در مراکز بهزیستی استان است. به طوری که مرگ 3 مددجوی مرتبط با مراکز بهزیستی را در کمتر از دو ماه گذشته سال جاری مشاهده کردیم. بهتر آن است که علاوه بر طی روند قانونی برای برخورد با مقصران و افرادی که ترک فعل داشته اند، مسئولان بهزیستی در سطح استان نسبت به چنین اتفاقاتی خود را مسئول بدانند و به افکار عمومی در این زمینه احترام بگذارند تا پس از این مدیران بهزیستی به حساسیت های سازمان مهمی مانند بهزیستی توجه بیشتری داشته باشند.