مخاطب گرامی، عصبانیت در سنین پایین اغلب ریشه در نپختگی هیجانی، عدم مهارت در مدیریت استرس و حتی الگوهای رفتاری خانوادگی دارد. برای کمک به همسرتان و مدیریت این وضعیت چند پیشنهاد می‌شود:
1 تحلیل موقعیت (چه زمانی عصبانی می شود؟)
در وهله اول الگوی خشم او را شناسایی کنید. در چه شرایطی عصبانی می‌شود؟ وقت گرسنگی یا خستگی یا وقتی احساس می‌کند صدایش شنیده نمی‌شود؟ در لحظاتی که آرام است   به او بگویید من تو را دوست دارم و دلم می‌خواهد رابطه‌مان پر از آرامش باشد. وقت‌هایی که ناراحت هستی  چه کاری از دستم برمی آید؟
2 تکنیک سپر خنثی در لحظه خشم
وقتی او عصبانی است سیستم عصبی او در حالت جنگ یا گریز قرار دارد. منطق در این لحظات کار نمی کند. واکنش نشان ندهید که آتش خشم را شعله ور می‌کند. جملات خنثی بگویید،به طور مثال «الان ناراحتی بعدا با هم صحبت می کنیم» و سپس فضا را ترک کنید.
3 تقویت هوش هیجانی
او احتمالا مهارت شناسایی و بیان درست خشم را نیاموخته است:
آموزش غیرمستقیم| مثلا شما کتابی در حضور او در زمینه کنترل خشم بخوانید و جملات کوتاهی را بگویید.
تمرکز بر نیازها| به او یاد بدهید که به جای عصبانیت از جملات من استفاده کند.
4 بررسی سلامت جسمی و روانی
گاهی زودرنجی شدید ریشه در مسائل فیزیولوژیک دارد. مثل کم خونی یا کمبود برخی ویتامین ها یا مشکلات تیروئید یا حتی تغییرات هورمونی.
5 نقش شما به عنوان یک تکیه‌گاه
او سن کمی دارد و ممکن است در مواجهه با چالش‌های زندگی بزرگسالی احساس درماندگی کند و این درماندگی به شکل خشم بروز کند.   نشان دهید که در برابر چالش‌ها کنارش هستید.
6 مرزگذاری قاطعانه با احترام
این که او را دوست دارید به این معنی نیست که باید توهین یا پرخاشگری را بپذیرید. قانون بگذارید. من تو را دوست دارم، دلم نمی‌خواهد و اجازه نمی‌دهم حرف‌های تند و بی‌احترامی بین ما رد و بدل شود و اگر این روال ادامه پیدا کند شاید به تنهایی هردوی ما منجر شود.