دو جنگ را در یک سال از سر گذراندیم. از سر که هنوز نگذشته است اما می شود به عنوانِ« سرگذشت» خواند و عبرت روزانه اش کرد.دیدیم که هر کجا دشمن احساس تفرقه در میان ما کرد، چکمه هایش را پوشید و به در و دیوار کوبید. نمی گوییم تفرقه را دید، نه. همین احساس تفرقه کافی بود تا پا، پیش بگذارد. همین که ما در چهره همدیگر به اخم نگاه کردیم، او برای جدول محاسباتش، فکر کرد کلمه رمز را پیدا کرده است. همین نظام ادراکی او را به خطا برد اما هزینه این خطا را ما بیشتر از همه پرداختیم. دوباره هم اگر به همین سبق، سابقه سازی کنیم باز او دچار خطای محاسباتی خواهد شد و باز ما به جان و به امروز و فردای ایران هزینه اش را خواهیم پرداخت. این جاست که کلام رهبر رشید انقلاب برای ساماندهی رفتار عمومی، حکمت حُکمِ حکومتی پیدا می کند. آن جا که تاکید می کنند:« قاطعانه اعلام می‌کنم ارتکاب هرآنچه به ضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است.» حضرت آیت ا... سید مجتبی حسینی خامنه ای همچنین« هر سخن ناامیدکننده و تضعیف‌کننده‌ انگیزه‌های ملی و عمومی و هر نوع دوگانه‌سازی‌ موهوم از قبیل جنگ یا مذاکره، وفاق یا تندروی، سازش یا جنگ‌طلبی» را نیز منع کردند تا راه برای همراهی همه ظرفیت های ملی باز شود. باید این را فصل الخطاب بدانیم و با اصلاح نظام ادراکی خود از واقعیت های میدانی، در تربیت قرآنی وحدت چنان زیست کنیم که دشمن بفهمد این محیط برای
« زیستِ تفرقه» مناسب نیست. حسابش اگر درست شود به رفتار نادرست که هجوم به ایران است دست نخواهد زد. پس امروز، بیش از هر وقت دیگر باید به کلمه‌ای بیندیشیم که هم در متن قرآن جایگاه دارد و هم در قلب ملت‌ها می تواند معجزه کند؛ وحدت. این چراغی است که راه امروز ما را روشن می‌کند. وحدت، یعنی همراهی در عین تفاوت نگاه. یعنی این‌که ایرانی در کنار ایرانی بایستد، فارغ از رنگ، قوم، زبان و سلیقه سیاسی. دشمن، درست این جا را نشانه گرفته است. می‌خواهد ما را از درون تهی کند تا از بیرون بر ما بتازد. تجربه این جنگ نشان داد که هیچ بمب و موشکی به اندازه یک اختلاف داخلی خطرناک نیست. ایران برای آنکه قدرتمند بماند، در کنارِ سلاح و حتی بیش از آن و البته پیش از آن، به صلاحِ رفتاری و انسجام ملی نیاز دارد. وحدت ملی، سرمایه‌ای است که اگر درست خرج شود، کشور را در سخت‌ترین تحریم‌ها و فشارها به پیش خواهد برد. این وحدت، همان حلقه‌ای است که می‌تواند جبهه انقلاب را نیز یکپارچه کند. امروز، همه جریان‌ها و همه باورمندان به عزت ایران باید دست در دست هم دهند. اختلاف‌ها را ، رقابت ها را، به وقت آرامش بگذارند و اکنون همه بر سرِ اصل عزت و استقلال هم‌قسم شوند. فراموش نکنیم، وحدت ملی، سکوی پرش به وحدت اسلامی است. اگر در خانه خودمان با هم مهربان نباشیم، چگونه می‌توانیم میان امت اسلام پیام‌آور وحدت شویم؟ جهان اسلام، امروز چشم به ایران دارد. اگر ما از درون قوی باشیم، امت اسلامی نیز در برابر پروژه‌های تفرقه‌افکنانه آمریکا و اسرائیل، مقاوم‌تر خواهد شد. حرم که بماند، اهل حرم هم می مانند و راه بر حرامیان می بندند اما.... نمی خواهم اما را من بنویسم، ننوشته برای اهل تامل قابل خواندن است. ما در آستانه رقم خوردن نظمی نو در جهان هستیم. این فرصتی تاریخی برای ایران است. این اما فرصتی است که فقط با انسجام می‌توانیم به آن دست پیدا کنیم. اگر  دچارتفرقه شویم، تهدیدها بزرگ‌تر خواهند شد. اگر متحد بمانیم، فرصت های بزرگ تر خواهیم داشت که به موقعیت های موفق تبدیل خواهند گردید. بیاییم یک بار دیگر از قرآن بیاموزیم «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلا تَفَرَّقُوا»را. این آیه نسخه امروز ماست. اگر دست‌هایمان را در هم گره بزنیم، هیچ دستی توان بازکردنش را نخواهد داشت. ایران عزیز، امروز به وحدت ما نیاز دارد. جبهه انقلاب، همه دلسوزان کشور، همه آنان که دل در گرو عزت ایران دارند، باید با هم باشند که راه بقا و پیشرفت ایران همین است. البته اگر ساکنان مدام ستادهای انتخاباتی بگذارند. اگر بفهمند که میدان جنگ است نه عرصه رقابت. در جنگ همه در یک خاکریز هستیم. کسی به نیروی خودی شلیک نمی کند چه رسد به فرماندهان. این کار خیانت است حتی اگر با غفلت انجام شود. کاش مدعیان ولایتمداری، این پیام صریح رهبر انقلاب را فصل الخطاب بگیرند هرچند رصد فضای مجازی این « ای کاش» را به محاق می برد چون همچنان کلمات را شرمنده تفرقه می کنند. همچنان در کار تخریب بنیان های انسجام هستند. 
این جاست که مسئولان مربوطه باید جلوی این اقدامات نامربوط را بگیرند. باید معلوم شود در فضای فیلتر شده مجازی و مشخصا ایکس و اینستا این جماعت با چه بی تقوایی، با خط های سفید به سیاهکاری می پردازند.
نظر رهبر انقلاب روشن است باید روشن شود که این ضدانقلاب های انقلابی نما با چه قدرتی، کلنگ به پایه های انسجام می زنند... .