با امضای قراردادی جدید و پرارزش، لامین یامال ۱۸ ساله به طور رسمی شماره ۱۰ بارسلونا را برای فصل بعد به تن خواهد کرد؛ شماره‌ای نمادین و سنگین که بسیاری از بزرگان تاریخ فوتبال با آن در این تیم درخشیده‌اند. یامال که از بازیکنان پرآتیه آکادمی لاماسیاست، پس از تحویل گرفتن این شماره گفت: «فشاری احساس نمی‌کنم. با شماره‌ای متفاوت فقط می‌خواهم لذت ببرم و به اعتماد باشگاه پاسخ بدهم.» اما این مسیر آسان نیست.  پیراهن شماره ۱۰ بارسا چیزی بیش از یک شماره است؛ نشانه‌ای از نبوغ، مسئولیت و میراثی سنگین. آیا یامال می‌تواند به درخشندگی با این شماره ادامه دهد؟ یا مانند آنسو فاتی، زیر بار سنگینش خم خواهد شد؟ در ادامه مروری داریم بر ۵ شماره ۱۰ بزرگ تاریخ بارسلونا که یامال اکنون در مسیر آن‌ها قدم گذاشته است:
​​​​​​​
دیگو مارادونا  یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای تاریخ فوتبال که در سال ۱۹۸۲ با مبلغی رکوردشکن از بوکاجونیورز به بارسلونا آمد. اگرچه دوران حضورش در نیوکمپ تنها دو فصل بود، اما در همین مدت کوتاه، ۳۸ گل و ۲۳ پاس گل ثبت کرد. توانایی‌اش در دریبل‌زنی، خلاقیت در زمین و بازی‌سازی، بارسا را متحول کرد. با این حال، مصدومیت‌ها و درگیری معروفش در فینال کوپا دل‌ری مقابل اتلتیک بیلبائو باعث شد با جنجال، نیوکمپ را ترک کند و راهی ناپولی شود.
 روماریو مهاجم بی‌نظیر برزیلی، در سال ۱۹۹۳ از پی‌اس‌وی آیندهوون به بارسا آمد و در همان فصل نخست ۳۲ گل زد. ترکیب او با استویچکوف کابوسی برای مدافعان رقیب بود و در ال‌کلاسیکو همان فصل، هت‌تریک تاریخی‌اش مقابل رئال را به ثبت رساند. هرچند تنها دو فصل در باشگاه ماند، اما سبک بازی انفجاری و گل‌های حیاتی‌اش، خاطره‌انگیز باقی مانده است. رابطه‌ پرتنشش با کرویف باعث جدایی زودهنگامش شد، اما نامش در تاریخ بارسا ماندگار شد.
ریوالدو در اواخر دهه‌ ۹۰، بارسا وارد دوره‌ای پرتنش و ناپایدار شده بود. در این دوره، ریوالدو به‌تنهایی بار تیم را بر دوش می‌کشید. او در سال ۱۹۹۹ توپ طلا را برد و در فصل بعد با ۳۳ گل و پاس گل، نقشی کلیدی در کسب سهمیه لیگ قهرمانان ایفا کرد. گل برگردان تاریخی‌اش برابر والنسیا در آخرین هفته‌ لالیگا، یکی از زیباترین و مهم‌ترین لحظات دوران حضورش در باشگاه بود. حتی پس از جدایی، هواداران نام او را با غرور به یاد می‌آورند.
رونالدینیو  هنرمندی شاد و سرزنده که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ چهره‌ بارسلونا را تغییر داد. شماره ۱۰ را پس از انتقال از پاری‌سن‌ژرمن به تن کرد و با لبخند، دریبل، پاس‌های بدون نگاه و ضربات آزاد بی‌نقص، تماشاگران را عاشق فوتبال ساخت. در سال ۲۰۰۵، در برنابئو آن‌قدر خوب بازی کرد که هواداران رئال او را ایستاده تشویق کردند؛ لحظه‌ای نادر در تاریخ ال‌کلاسیکو. با قهرمانی در لالیگا و لیگ قهرمانان، شاعر فوتبال مسیر را برای سلطنت مسی هموار ساخت.
لیونل مسی نامی که نیازی به معرفی ندارد. مسی در سال ۲۰۰۸ پیراهن شماره ۱۰ را از رونالدینیو گرفت و به مدت ۱۳ سال آن را مقدس ساخت. در این مدت، ۶۲۴ گل، ۷ توپ طلا، ۳ لیگ قهرمانان، ۸ لالیگا و ده‌ها جام دیگر برای بارسلونا کسب کرد. او نه‌تنها بهترین بازیکن تاریخ باشگاه، بلکه شاید بهترین فوتبالیست تمام دوران باشد. با درخشش در هر سه خط، از پاس و گل تا هدایت تاکتیکی، هیچ بازیکنی تاثیری به اندازه او بر بارسا نداشته است.