زمانی که اذان گفتن شغل بود

نویسنده: فالیزیان

مترجم:


 بارگاه ملکوتی حضرت رضا علیه السلام  مراسم باشکوه معنوی فراوانی دارد که هرروز در این آستان بهشتی برگزار می‌شود. یکی از این مراسم، اذان و مناجات است که از دیرباز تاکنون در بارگاه رضوی برگزار ‌شده است. شنیدن صدای اذان از گلدسته‌های حرم، حالی دارد که در یاد و خاطر هر زائری برای همیشه باقی می‌ماند. جالب است بدانیم که این سنت، در قدیم یک شغل بوده است. در کتاب تاریخ آستان قدس رضوی، تألیف عزیزا... عطاردی آمده است: «یکی از سنت‌های خوب در آستان قدس رضوی اذان گفتن در هنگام صبح، ظهر و مغرب می‌باشد مؤذنان بالای مناره می‌روند و اذان می‌گویند و وقت شرعی را برای ادای نماز اعلام می‌دارند. مؤذنان آستان قدس در برابر این کار حقوق و مزایا هم دریافت می‌کنند و در حقیقت گفتن اذان در اوقات نماز در روضه مبارکه رضویه یک شغل محسوب می‌شود. علاوه بر اذان در شب‌ها ساعتی قبل از طلوع فجر موذنان خوش‌صدا بالای مناره‌ها می‌روند و مناجات می‌کنند. سابق که اماکن مسکونی و مسافرخانه‌ها در جوار بقاع متبرکه بودند، صدای مناجات از گلدسته‌های حرم زائران را از خواب بیدار کرده و به‌ طرف حرم می‌کشانید... در آن زمان در فصل زمستان که هوای مشهد سرد می‌شد و برف و یخ‎بندان همه‌جا را فرامی‌گرفت و همه در کنار بخاری‌ها و کرسی‌ها آرام می‌گرفتند، موذنان وظیفه‌شناس در سحرها بالای گلدسته‌ها می‌رفتند و انجام وظیفه می‌کردند و در آن سرمای شدید... مناجات می‌کردند و اذان می‌گفتند و مردم را به طرف حرم مطهر و مسجد فرامی‌خواندند.»
10 صفحه اول