سرمربی تیم‌ملی قبل از فینال کافا مدعی شد که باید لیگ را برای انجام تمرینات بیشتر تعطیل می‌کرد تا با آمادگی روانه کافا شود؛ اما فینال نشان داد حتی از بازی اول تا آخر،عنصر زمان آن‌چنان تغییری درکیفیت ما ایجاد نکرده و با شکست درفینال تلنگر این تورنمنت کابوس‌وار کامل شد. چه بسا اگر بعد از یک دفاع همه جانبه مقابل ازبکستان،درپنالتی قهرمان می‌شدیم نمی‌توانستیم هشدارلازم را دریافت کنیم.
​​​​​​​
 نیمه اول با اخراج و مصدومیت
درحالی‌که هنوز تصاویرتلویزیونی کامل وصل نشده بود و نمی‌دانستیم اوضاع از چه قرار است آریا یوسفی مدافع جوان تیم ملی به‌خاطر خطای خشن روی پاشنه آشیل بازیکن حریف دردقیقه 3 اخراج شد. اخراجی که شاید کادر فنی مسئولیت آن را نپذیرد اما بیانگر شرایط روحی نامناسب بازیکنی است که از ابتدا به زمین رفته. هنوز از شوک این اتفاق خارج نشده بودیم که تیم خیلی زود و به امید رسیدن بازی به پنالتی دردفاع مطلق فرو رفت. دقیقه 18 نیازمند با اشتباهش فرصت گلزنی به حریف داد که به‌خیر گذشت. چند دقیقه بعد دو واکنش خوب روی ضربات حریف داشت. مصدومیت مغانلو هم باعث حضور طارمی شد. دقیقه 40 ضربه سر بازیکن ازبک با فاصله کمی به بیرون رفت. اوج خوش‌شانسی تیم ما دقیقه 42 بود که شوکوروف دروازه خالی ما را باز نکرد. شوت از راه دور ازبک‌ها در دقیقه 49 پایان حُسن ختام این نیمه بود که درآن هیچ موقعیتی نداشتیم.  
کمی بهتر شدیم
در شروع نیمه دوم با یک تغییر درخط هافبک و بیرون آمدن نسبی تیم از فشار ازبک‌ها چند موقعیت ایجاد کردیم. اولی روی شوت از راه دور قدوس و کمانه کردن توپ ایجاد شد. دقیقه 58 یک‌بار دیگر قدوس با پاس خوب طارمی روانه دروازه حریف شد و در حالی که می‌توانست به رضائیان پاس بدهد خودخواهانه با شوتی ضعیف توپ را به دروازه‌بان ازبک‌ها سپرد تا بازی بدش را تکمیل کند.چند حمله حریف هم با دفاع ما توام شد تا این‌که یک صحنه مشکوک درمحوطه ما پیش آمد که بی‌احتیاطی رضائیان منجر به پنالتی نشد. ازآن طرف هم پنالتی اعلام شده روی کنعانی با کمک داور ویدئویی برگشت، یک‌باردیگر هم داور نظرش را بابت اخراج مدافع ازبک بعد از خطا روی طارمی با کمک وار برگرداند. در دقیقه 96 هم خوش شانس بودیم خطای نیم‌بند عارف آغاسی در محوطه روی بازیکن ازبک به وار نرفت.
 وقت‌های اضافه برای ازبک‌ها
شیوه تمام دفاعی تیم ما اگر بازی به پنالتی می‌کشید و قهرمان می‌شدیم لااقل در بُعد نتیجه می‌توانست توجیهی داشته باشد؛ وگرنه برخلاف اندک دقایقی از نیمه دوم، در تمام دو وقت اضافه ما دفاع مطلق داشتیم. چهره اول وقت‌های اضافه هم اورونوف وینگر همیشه مصدوم پرسپولیس بود که یک‌بار دردقیقه 103 و بدون فشاری ازجانب هافبک‌های دفاعی ما یعنی نورافکن و چشمی یک شوت خوب از بیرون محوطه جریمه زد که به تیر خورد و چند دقیقه بعد راحت همه تیم ما را بهم ریخت و درحالی‌که گوشه محوطه جریمه فرصت خطرناکی نداشت با خطای گل‌درشت آغاسی متوقف شد. نکته جالب ماجرا اظهارات عجیب کارشناس تلویزیون بود که خطای واضح مدافع ما را شبیه‌سازی اورونوف تلقی می‌کرد و مخالف پنالتی بود. در نهایت این‌بار هم خوش‌شانس بودیم که شومودروف کاپیتان حریف پنالتی را به آسمان کوبید. درآخرین دقایق وقت اضافه که منتظر ضیافت پنالتی‌ها بودیم سانتر کوتاه ازبک‌ها با تعلل و جاگیری اشتباه هافبک‌های میانی و مدافعان ما روی سرعلیجانوف خوابید تا به کنج دروازه نیازمند برود که نتوانست واکنش خوبی داشته باشد تا در دقیقه 120 بالاخره بعد از دفاع خوب، خوش‌شانسی و البته فرصت‌سوزی ازبک‌ها گل بخوریم و کافا با نایب قهرمانی بالاخره تمام شود و ازبکستان هم بعد از سال‌ها موفق به شکست تیم ما شود.
سئوالاتی از کادر فنی
البته که قلعه‌نویی و کادرش خیلی مصرانه معتقد بودند کیفیت کافا بد نیست، اما جالب این‌که در پایان این جام عنوان بهترین دروازه‌بان به پیام نیازمند رسید که به‌خصوص برابرتاجیکستان عملکرد خوبی نداشت. اما باید ببینیم بعد از اتمام تورنمنت هم همچنان سرمربی تیم ملی معتقد است جام کیفیت بالایی داشته؟ ازطرفی کاش ایشان توضیح دهد چرا درفینال باید مغانلو، یوسفی، نعمتی، قربانی و قدوس ازابتدا بازی کنند؟ مگر ضروری بود حتی درفینال هم ترکیب‌های مختلف را تست کنیم؟ اساساً بعد از این بازی‌ها تدبیرکادر فنی برای رویارویی با تیم‌های بزرگ جام جهانی چیست؟