سپاهان، نماینده فوتبال کشورمان در سطح دوم لیگ قهرمانان آسیا، شرایط عجیبی را تجربه می‌کند؛ آن‌ها اولین بازی‌شان را به تیم گمنام و کم مهره «الحسین اردن» واگذار کردند، در بازی بعدی رقیب هندی‌شان حاضر نشد به ایران بیاید، اما تیم «آخال» ترکمنستان نه تنها به ایران آمد بلکه حتی بازی اول را هم که میزبان بود، در اصفهان برگزار کرد. سپاهانی‎ها در بازی اول به‌سختی برابر آخال با گل دقیقه 82 کاوه رضایی به پیروزی رسیدند و بعد از چند روز در بازی سوم برابر همان آخال دوباره با چالش مواجه شدند. سپاهان در حالی سه‌شنبه شب برابر آخال به‌زحمت با گل دقیقه 95 بازی در خانه خودش را به تساوی کشاند که ارزش کل تیم حریف اندازه یک بازیکن سپاهان نیست. تیمی گمنام که دروازه‌بانش مدام همه توپ‌ها را در دو ضرب می‌گرفت، مدافعانش راحت جا می‌ماندند و حتی از حدود دقیقه 60 هم 10 نفره شد. در واقع سپاهان با تساوی برابر آخال سخت‌ترین کار ممکن را انجام داد؛ چراکه آن‌ها فقط دو حمله موثر داشتند که حسینی دروازه‌بان باتجربه سپاهان در هر دو تسلیم شد. در این بازی حتی رفتارهای عجیبی از حاج‌صفی، کاوه رضایی و آریا یوسفی دیدیم و سپاهانی‌ها خوش‌شانس بودند که اخراجی ندادند. بماند که کاوه رضایی در این بازی علاوه بر خشونت‌های بی‌دلیل، موقعیت‌های عجیبی را هم خراب کرد که مهم‌ترینش به اوت زدن توپ مقابل دروازه کاملاً خالی بود. با این اوصاف مشخص نیست اگر سپاهان در لیگ نخبگان برابر تیم‌هایی از عربستان که بازیکنانی در کلاس جهانی دارند، حاضر می‌شد باید شاهد چه فاجعه‌ای می‌بودیم؛ چرا که بعد از گذشت سه بازی در این سطح از آسیا، هنوز بازی استاندارد و خوبی از شاگردان نویدکیا ندیدیم و شانس با آن‌ها یار بود که با دو گل دقیقه آخری یک بازی را بردند و دیگری را هم به تساوی کشاندند.