«بعثت مردم» معادلات مرسوم و معمول سیاست خارجی را برهم زد و دیپلماسی عمومی را پشتیبان مردان میدان و مذاکره قرار داد و خیابان توانست نقش پارک، فرهنگسرا و مراکز اجتماع محور را به خود گیرد و مسجد به نقش مغناطیسی خود به عنوان کانون محلی بازگشت و خانواده، بازی گردان این کارزار حق و باطل قرار گرفت. مردم با حضورشان در خیابان به شهر جان بخشیدند و مانند دفاع مقدس، نرم افزار جدیدی را بر پایه مشارکت، همبستگی و تصمیم گیری مسئله محور بنا نهادند و سبک جدیدی از حکمروایی را خلق کردند که می تواند مبنای تحقیق جامعه شناسان و درس آموزی مدیران اجرایی قرار گیرد تا سخت افزار حاکم بر ساختار بوروکراتیک و دولتی زده کشور بر پایه نرم افزار چابک و پویای مردم ساخت، تغییر یابد. این ایام که مردم با حضورشان، کارایی میدان و دیپلماسی را رقم زدند و با آگاهی و مشارکت شان در انتخابات پیش رو، موجب کارآمدی حکمرانی محلی خواهند شد؛ خوب است به عنوان اولین تجربه، شیوه برگزاری انتخابات پیش رو بر این اساس تغییر پیدا کند. اکنون که به مدد حضور مردم، مشارکت و امنیت پایدارتری شکل گرفته و تکنولوژی هم به کمک آمده، می توان میز خدمت پاسخگویی مدیران را به خیابان کشاند. پایگاه رای را با محوریت مساجد به عرصه عمومی انتقال داد‌. از مردم و هیئت ها برای حفاظت و صیانت از آرا بهره گرفت. ساعت رای گیری را از عصر تا نیمه شب امتداد داد. بازی ها و فعالیت های تعاملی با سوژه های شهری برای کودکان و نوجوانان اجرا کرد. شهرداری به جای تعیین مکان برای نصب پوستر، فضاهایی را برای گفت وگوی آگاهانه نامزدها در باب مسئله های شهری فراهم کند و ده ها پیشنهاد دیگر که با خلاقیت و درایت مردم قابل انجام است. 
امیدوارم قدر مردم را بیشتر از قبل بدانیم و نگذاریم تجربه پسادفاع مقدس در فاصله گرفتن از مردم تکرار شود.