​​​​​​​
 با نزدیک شدن به آغاز سال تحصیلی جدید، اجرای «الگوی نوین تغذیه دانشجویی» در دانشگاه‌ها به یکی از موضوعات بحث‌برانگیز حوزه رفاهی دانشجویان تبدیل شده است. روزنامه خراسان چالش‌های اجرای این طرح در دانشگاه فردوسی مشهد را به عنوان یکی از دانشگاه‌های پایلوت بررسی می‎کند؛ طرحی که با هدف افزایش تنوع و کیفیت غذا، ارتقای رفاه دانشجویان و کاهش تصدی‌گری دانشگاه‌ها در حوزه تغذیه طراحی شده، اما ابهام درباره نحوه اجرا، سامانه نرم‌افزاری و آینده یارانه غذا، نگرانی‌هایی را در میان دانشجویان ایجاد کرده است. دانشگاه فردوسی مشهد  که از دانشگاه‌های پایلوت اجرای این طرح برای دانشجویان خوابگاهی در ترم تابستان بوده، تجربه اجرای آزمایشی آن را پشت سر گذاشته است؛ تجربه‌ای که به گفته مسئولان دانشگاه و نمایندگان دانشجویان، با برخی چالش‌ها و ابهامات همراه بوده است.
از اختلال سامانه تا پیامدهای احتمالی تأخیر در پرداخت‌ها
مدیر رفاه و سلامت دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد، در گفت‌وگو با «خراسان رضوی»، یکی از چالش‌های اصلی اجرای این طرح را سامانه نرم‌افزاری آن بیان می‎کند و می‎گوید: نسخه متمرکز سامانه که در صندوق رفاه دانشجویان طراحی شده بود، در اجرای آزمایشی تابستان با مشکلاتی از جمله اختلال در زمان‌های پرترافیک و نبود پشتیبانی مستقیم در دانشگاه‌ها مواجه شد؛ موضوعی که در برخی موارد به ایجاد صف‌های طولانی در محل تأمین‌کنندگان غذا انجامید. امیررضا مسعودی در عین حال از پیامدهای احتمالی تأخیر در پرداخت‌ها و تأثیر آن بر استمرار خدمات تأمین‌کنندگان ابراز نگرانی کرد و از تصمیم برای غیرمتمرکز کردن سامانه و واگذاری اجرای نرم‌افزار به دانشگاه‌ها خبر داد؛ اقدامی که به گفته وی با هدف افزایش پشتیبانی فنی و کاهش مشکلات اجرایی انجام گرفته است. مسعودی افزود: ابهامات شناسایی‌شده در اجرای آزمایشی دانشگاه فردوسی مشهد به وزارتخانه منتقل شده و قرار است نتایج بررسی‌ها در روزهای آینده به دانشگاه‌ها اعلام شود.
ابهام درباره میزان افزایش یارانه غذا متناسب با تورم
دبیر شورای صنفی دانشگاه فردوسی مشهد نیز مهم‌ترین نگرانی دانشجویان از اجرای این طرح را نبود اجرای آزمایشی در مقیاس واقعی بیان می‎کند  و می‎گوید: تعداد دانشجویانی که در تابستان از سلف‌ها استفاده می‌کنند با جمعیت دانشجویی در طول سال تحصیلی قابل مقایسه نیست و اجرای یک‎باره طرح در آغاز مهرماه ممکن است مشکلاتی را ایجاد کند که در دوره آزمایشی شناسایی نشده‌اند. محمدرضا میرشیر همچنین، به ابهام درباره میزان افزایش یارانه غذا متناسب با تورم اشاره  می‎کند و هشدار می‎دهد: افزایش هزینه‌های تغذیه نباید دسترسی دانشجویان، به‌ویژه دانشجویان خوابگاهی و کم‌برخوردار، به غذای مناسب را دشوار کند. به گفته وی، فشار اقتصادی ناشی از تغذیه می‌تواند در نهایت بر وضعیت تحصیلی و زندگی دانشجویان نیز اثر بگذارد.
احتمال افزایش فشار اقتصادی 
و آسیب جدی به زندگی دانشجویی
محمدحسین نجف‌پور، یکی از اعضای شورای صنفی دانشگاه فردوسی مشهد نیز با تأکید بر این که موضوع تغذیه برای دانشجویان صرفاً یک مسئله رفاهی نیست، بلکه ارتباط مستقیمی با معیشت آنان دارد، بیان می کند: با توجه به شرایط اقتصادی موجود، اگر اجرای این طرح باعث افزایش فشار بر اقتصاد و معیشت دانشجویان شود، می‌تواند آسیب جدی به زندگی دانشجویی وارد کند. افزایش هزینه‌های تغذیه ممکن است برخی دانشجویان را برای تأمین هزینه‌های زندگی به سمت کار کردن سوق دهد؛ مسئله‌ای که می‌تواند از زمان و توان آنان برای تحصیل بکاهد و حتی باعث شود دانشجو از مسیر اصلی خود یعنی درس و دانشگاه فاصله بگیرد.